Dominika Jarmolińska – Impresje na marginesie FAKE ART Michała Brzezińskiego

DO ZANURZENIA

(impresje na marginesie FAKE ART Michała Brzezińskiego)

***

10.00. Uruchamiam FAKE ART Michała Brzezińskiego. Światła, komputery, ekrany. Iluminatum templum, Virus wideo, Gardenia Yasminoides…Siadam pośród kręgu monitorów emitujących architektoniczną wizję świątyni iluminatów. To już niemal rytuał pozwalający mi wejść w przestrzeń ekspozycji. Zestroić się z cyklem kolejnych prezentacji. Czytam komentarz autora:

?Architectural Project of Illuminati Temple (7,22′ PAL DV 16/9, 2011)Projekt architektoniczny świątyni Iluminatów nawiązuje do teorii spiskowych w których osobami, którym zależy na zniewoleniu świata za pomocą nowoczesnych technologii jest sekta Iluminatów, do których należą wszyscy liczący się politycy świata. Podstawowy podział koła na półokręgi za pomocą linii, a także dalsze podziały za pomocą takich figur jak, trójkąty i kwadraty ukazał punkty wewnątrz koła, które można nałożyć na figurę kabalistycznego drzewa życia. Uznałem, że taki plan godny jest tej mitycznej organizacji i przedstawiłem dodatkowo animację polegającą na emitowaniu określonej energii magnetycznej przez poszczególne punkty takiego koła. Dźwięk odzwierciedla cykliczność zmian polaryzacji pól.?

Kabała i teorie spiskowe,wolnomularstwo, próby wytłumaczenia świata ze zła i dobra, przyjemności i cierpienia. Ten ciąg skojarzeń to kolejne stopnie immersji. ?Do zanurzenia?. Monitory wciągają umysł w transowy cykl obrazów i dźwięków, a potem – wyciągają zeń jak magik z cylindra: geometrię okręgów, linie łączące Malchut z Keter, Czarny kwadrat i wielkich spiskujących. Teraz ja emituję – krajobraz myślowy o postmodernistycznej estetyce (jeszcze nie przekroczonej).

***

Kiedy Michał Brzeziński montował FAKE ART i przeraził mnie huk niezestrojonych dźwięków, wdzierających się do biura, powiedziałam mu o skojarzeniu z salonem gier. Skrzywił się. A jednak – będę się upierać. Artysta gra. Doświadczanie świata jako gry generuje specyficzny stan świadomości, którego konsekwencją bywa przyjęcia roli trickstera. U podstaw FAKE ART Brzeziński działa jak archetypiczny oszust, mieszając nomenklatury: artystyczne, religijne i (pseudo)naukowe. Ta zmyła odsłania oszustwo bardziej rzeczywiste dokonujące się codziennie, na naszych oczach w przestrzeni pomiędzy językiem informacji i uzurpacjami ideologii. Ten fakt może powodować chęć ucieczki od autorskich komentarzy, skupienia się na obrazie i dźwięku; pragnienie zawieszenia na czysto estetycznym oddziaływaniu multimedialnych bodźców.
Jeśli oszustwa trickstera podważają ufność w słowa,zmysły i intelektualne schematy kategoryzujące wszystko niejako a priori, to Brzeziński w tej roli sprawdza się po dwakroć prowadząc grę z widzem. Grę, która jest żonglerką kodami o różnej proweniencji. Mistyczna ikonografia, estetyka laboratorium, cytaty z alchemii i wszędobylska technika wyrwane ze zwyczajowego kontekstu, zostają włączone w nową mozaikę znaczeń. Obszar prowadzonej przez Brzezińskiego gry wytyczają granice wiary, wiedzy i wyobraźni widza, zaś skuteczność immersji zależy od stopnia podatności na fałsz i/lub skłonności do zabawy. Celem gry wydaje się partycypacja w mądrym, szelmowskim i nieco gorzkim śmiechu trickstera. Śmiechu, który w miejsce dyskursu wprowadza światło zdystansowanej do wszelkich narracji transcendencji.

***
Podchodzę do Gardenii Yasminoides zamkniętej w szklanej gablocie i ?podłączonej?do komputera. Roślinka doniczkowa, arte -fakt ?nie ludzka ręką uczyniony?. Bez śladów pędzla, dłuta. Nieskażona myślą żadnego artysty, choć myśl właśnie ?podniosła ją do rangi dzieła sztuki?. Gardenia Yasminoides, bio rady- meads, cokolwiek ?bardziej żywa? niż gotowce Duchampa. ?Kim jesteś gardenio??. Podobno odbierasz moje myśli i dzięki nim generujesz obrazy. Zobaczyć umysł zinterpretowany przez roślinę! Byłoby miło. Responsywny element tej techno jaskini? Czytam opis:

BIOS i ZOE (Netfootage performing flower, DV PAL 16/9, 21,47′, 2011).Transgatunkowy projekt artystyczny: film montowany generatywnie w Pure Data dzięki sensorowi galwanicznemu łączącemu przez USB komputer z domową rośliną Gardenia Yasminoides. W rzeczywistości gardenia wybiera obrazy i tworzy dźwięki używając gotowych algorytmów. Jej wybór jest jednak reakcją rośliny na atmosferę panującą w galerii, oraz pole elektromagnetyczne wytwarzane przez Twój umysł.

Komputer i kwiat połączeni kablową pępowiną. Na monitorze plazmatyczne plamy drobnoustrojów, od czasu do czasu pojawiają się fotorelacje z życia w łonie. Jestem poza obiegiem. Wykluczona. Stanowię homoidalną mniejszość w tym bio-techno świecie. Ludzki ?naddatek?, dzięki któremu partycypuję w świecie wartości domaga się drobiazgowych wyjaśnień, a małpie lenistwo ślizga się po powierzchni biegnąc do kolejnego światełka.

***
Włączam Memory. Płynący przez ekran strumień mandali przypomina o strażnikach nieświadomości. Migoczą, gubią się w oddanych im ułamkach sekund, by odnaleźć się ponownie w kolejnym cyklu. Buddyjski ciąg wizji kosmosu przerywany chwilami niebytu i … pornograficzną klatką, która wyostrza czujność. Cóż to za fake? Powolna kontemplacja dziko pędzących obrazów odciska ślad w mojej pamięci. Artysta komentuje:

MEMORY (2002/2003, DIVX PAL, 4,43)Film odzwierciedla działanie programu komputerowego, który wyświetla w trybie pełnoekranowym grafiki pobrane z internetu i zamieszczone przez przeglądarce w folderze spełniającym rolę bufora danych wczytywanych ze stron www. Stanowi ilustracje kognitywnego modelu umysłu jako komputera utrwalonego w twardej wersji paradygmatu kognitywnego.?

***

Włączam Golden Rain: projektor, monitor, dźwięk, obraz. Przytulam umysł do wiązki złota. Alchemiczny trick Hermesa Trismegistosa prezentującego naukę,sztukę i religię? Przed foliową złotą piramidą najdłużej przystają dzieci. Najbardziej wciąga je ten właśnie obraz i opowieść o miłości, która odkłada się we krwi złotem. Brzeziński pisze:

?Golden Rain (2011, Pal DV, 3,24)Ta praca eksploruje kwestie wartości złota i materii artystycznej. Nano-cząsteczki złota eksplodują w wizjonerskiej przestrzeni 3d i zmieniają się w rodzaj niewidzialnego, złotego nano-deszczu. Złoto symbolizuje prapoczątek, Boga, potęgę, zdrowie. Mistyczne oświecenie w każdej kulturze rozpoczyna się od serca które emituje kolor złoty. Złoto jest metalem słońca. Nano-cząsteczki złota dodawane do leków na raka pozwalają na zwiększenie skuteczności wyników terapii o 50%. Miłość tworzy odpowiednią wibrację elektromagnetyczną którą można usłyszeć w ścieżce dźwiękowej, ale najbardziej zadziwiającym faktem jest, że serce osoby w stanie miłości emituje do krwi właśnie takie nano-cząsteczki złota! (…).?

Dzieci lubią wierzyć. I lubią widzieć. A tutaj język sztuki sięgający Nam June Paika i quasinaukowa argumentacja tworzą widowiskowy taniec w rzęsistym deszczu nanocząsteczek złota, nową estetyczną jakość o szerokim polu semantycznym, otwartą zarazem na rzeczywistość, która wymyka się wszelkim znaczeniom. Bo też symbole i nośniki, którymi posługuje się autor wyprowadzają poza intelektualny dyskurs, w stan swoistej multimedialnej i polisensorycznej kontemplacji.

***
Idę dalej. Włączam kolejny projektor. Współuczestniczę w tricku – infekuję przestrzeń galerii wirusem grypy. Na ekranie pojawiają się schludne drobnoustroje w przeskalowanym mikrokosmosie:

?VIRUS VIDEO (loop: 2,45′, Pal DV, 2011)Praca powstała w wyniku przekształcenia fragmentu kodu DNA wirusa grypy do postaci cyfrowej. Litery zostały zastąpione ciągiem cyfr 00, 01, 10, 11. Następnie te cyfry przekształcono w liczby od 1 do 1000. Z kolei te wartości posłużyły do zbudowania sinusoidy która pozwoliła na przekształcenie ich w dźwięk. Dźwięk natomiast posiada właściwości pozwalające na stworzenie animacji pojawiania się szesnastu rodzajów bakterii żyjących w różnych środowiskach, jednak groźnych dla życia człowieka. Stworzyłem w ten sposób wirtualne otoczenie piękne i niebezpieczne zarazem. Wirus tworzy wzór pojawiania się bakterii,stanowi więc ich metanarrację?.

Intrygująca wizualizacja biologicznych danych wirusa grypy unieważnia refleksję o niesionej przezeń chorobie, człowiek zostaje wciągnięty w wirtualną przygodę z atrakcyjnym obrazem, który jest artystyczną stylizacją w duchu bio- nano- ikonografii. Poddaje się urokowi obrazu. Wirus wideo działa.

***

10.30 Jeszcze kilka monitorów, kilka projektorów. Wszystko włączone. Opuszczam salę ekspozycyjną. Projektory emitują, gardenia generuje, foliowa piramida kapie złotem…
***
Czas leci.

***
19.00. Znów manipuluję pilotami. Ta chwila należy do mnie. To moja rola w tym spektaklu. Wyłączam FAKE ART. Obrazy nikną, dźwięki ucichły. Cykliczność zapętlonych projekcji przerwana….W ciemnościach nieodmiennie spotykam Czuang- cy: ?To ci się tylko śniło- naprawdę jesteś motylem?mówi. Wszystko jest fake’m?
Fake jako styl uprawiania sztuki z historią sięgającą starożytności. Fake jako sposób generowania metafizycznej przemiany. Maja ? kosmiczna iluzja hinduizmu przygląda się wystawie i mruga do mnie okiem
Artysta oszukuje. Poszukuję sensu w tym oszustwie. Z jednej strony śmieję się, a z drugiej….Symulacja informacji generuje mentalną rzeczywistość budząca niepokój i refleksję. Brzeziński chce ogarnąć wszystko….Ja Brzezińskiego nie ogarniam. Nie chcę. Bo też przestrzenie, w które wypuszcza zmysły i umysł wydają się nie do ogarnięcia, lecz… ?do zanurzenia? .

Dominika Jarmolińska

Michał Brzezińskiego FAKE ART
GSW BWA SOKÓŁ w Nowym Sączu,
10 XI-11 XII 2011
realizacja wystawy:Ewa Rams
(fot. Aleksander Jarmoliński)

Comments

comments

editor

Michał Brzeziński artysta łączący w swoich działaniach biologiczna materię z systemami informatycznymi, futurolog kulturoznawca. W swoich pracach wykorzystuje interfejsy medyczne takie jak USG, GSR, czy EEG do analizowania afektów w celu poszukiwania międzygatunkowego języka dla kultury cyberorganicznej. Korzenie jego działań artystycznych tkwią w subkulturach muzycznych oraz w sztuce wideo którą animował na pułapie dyskursu teoretycznego w latach 2000 – 2010. Kurator współpracujący z galeriami takimi jak Muzeum Sztuki w Łodzi, czy Centrum Sztuki Współczesnej ŁAŹNIA w Gdańsku. Odwołując się do konceptualizmu i medialności sztuki która staje się englobe sztuką wideo, sformułował opisującą ten proces strategię Fake Art, wynikającą z teorii sztuki jako komunikatu.

You may also like...